merhaba 2 yaş...

yine çoook uzun zaman oldu... aranın uzamasının sebebi Kocaeli'deki evimize daha int.bağlatmamış olmamız ve de zaten bağlı bile olsa vaktin olmayışı...okulda bazen 5dk.lık tenefüste maillere,bir de bloglarınıza bakabildiğim kadar bakmaya çalışıyorum o kadar.bazen sayfasına giremediklerim oluyor (özellikle eylemcim bir türlü sayfan açılmıyor :( )

bu arada pamuş 2 yaşında oldu bile...

pamuşum kocaman oldu! söylediklerine,yaptıklarına şaşırıp kalıyoruz.darıca'da karşı komşum ceren'in bakıcısı.çok neşeli,iyi bir insan.ceren'e de böyle birini arıyordum zaten.onları kapıda gördümü bana dönüp el sallıyor ve ayakkabılarını giymeye çalışıyor.bir de "hadi görüşürüüz anne,bay baay"deyip gidiyor :)) bakıcısını sevip gitmek istemesi içimi rahatlatıyor.ağlaya ağlaya bırakmıyorum ve gözüm arkada kalmıyor şükür...

bayıldığımız diyalogları çok oluyor.geçen gün babişi oyun oynarken bilerek hayvan isimlerini yanlış söyledi.bizimki hemen kaşlarını çatarak bilmiş bilmiş:
-hayıy babiş.bu at,eşek değil...


bazen de yapbozları yanlış yere koyuyor babası,bakalım ne yapacak diye.ceroş yine:
-hayıy babiş olmaaaz.bööle olcak,bööleee... :))

en sevdiği çizgi filmi calliou'yu izlerken araya girdim geçen gün.

-aa ne güzel kediymiş o öyle.

ceroş yine karşı çıktı:

-hayıy anne o kedi değil o Oli.sera'nın kedisi.

yani öyle sıradan bir kedi değil o diyor baş rollerden birine sahipmiş :))

bunun gibi daha bir çok diyalog..çoğu unutuluyor,şimdi ilk aklıma geleni yazıverdim işte...

geçen pazar günü halası,eniştesi ve en sevdiği abilerinden biri olan Onur geldi.doğum gününü kutladık hepbirlikte.mumları kaç kere yaktırıp söndürdüğünü hatırlamıyorum bile...

salı günü de çerkeş'e döndük ertesi gün abimler geldi,en son 1 sene önce görüşmüştük ceren zaten hiç hatırlamıyordu.çok iyi oldu gelmeleri özlemiştik.onlarla birlikte de doğum gününü kutlayalım dedik,gitmelerine 1-2 saat kalmıştı ama bizimkinin pasta gelmeden çok uykusu geldi ve yattı.biz artık gıyabında üfledik ve yedik pastasını :))

kuzenleri tolga abisi ve 1 yaş büyük cenker'le çok iyi anlaştı pamuş.üst resimlerden birinde, resim yaparlarken çekmiştim kuzuları...

şunu da anlatmadan geçmeyeyim.güz dönemi kararnamesi yine gecikince geçen hafta çerkeş'e gelip 1 gün içerisinde hiç toplanmamış evi toplayıp,yeni yapılan lojmana çıktık.biraz mecburiyetten oldu ama iyi de oldu.çok beğenmiştik burayı en azından hiç oturamadık demiycez :)) ama öldük bittik desem yeridir.şimdi de tam olarak yerleşelim mi,yerleşmeyelim mi bilemedik.kutulardan şimdilik işimize yarayacakları çıkardık.bakalım gelecek günler ne gösterecek...

işte böyle çook hareketli geçiyor günlerimiz.gün içerisinde doğru dürüst vaktim kalmıyor.okul işleri,öğrenciler,bir yandan da şu grip meseleleri derken allah sonumuzu hayır etsin.

aslında bu aralar tek düşündüğüm ceroş'a şu yaşında çok mu fazla hareketli bir yaşam sunuyoruz.sürekli yeni bir ev,değişen ortamlar,farklı insanlar umarım bunlar gelişimini kötü etkilemez.hepimiz için en hayırlısı neyse öyle olsun.

herkese sevgiler,bol öpücükler...

bu aralar biz...

karpuz delisi :))

yola çıkmadan ceroşum ve biz hakkında bir iki şey yazayım dedim.biraz sonra kocaeli'ye doğu yola çıkıyoruz.temmuz sonuna kadar herkesi merakta bırakan hsyk kararnamesi sonucunda malesef eşimin tayini kocaeli'ye çıkmadı.hakimler öğretmen eşlere tabi olamazmış,öğretmen eşin hakim-savcı yanına gelmesi gerekirmiş ama ben 2010 ağustos a kadar tayin isteyemediğim için mecburen orada da ev tuttuk önümüzdeki 1 sene(inşallah daha uzamaz) haftasonları babamız yanımıza gelecek.bu yüzden bir çok sıkıntı,stres yaşadık ama şu tayin işini bir kere daha deniycez.

neyse artık çok bezdirdi bu konular bizi pamuşumdan kısaca bahsedecek olursak;çok bilmiş bir kız oldu.güzelce anlatıldığı zaman kurallara harfiyen uyan,hatta başka ve kendinden büyük çocukları bile uyaran,arada 2 yaş krizleri tutan,dışarı delisi evde durmayan,ona bir şey verildiğinde mutlaka "telellür ..."deyip teşekkür eden (noktalı yer veren kişinin adı oluyor :)) kibar mı kibar,arkadaş delisi,babasına "yücee" bana "sebat veya sebap" diye seslenen,kendi adına da "celen" diyen minik kız.bu arada hala "memiş" diye emiyor :)))

şimdilik herkese sevgiler...hepinizi çok özledik. yine biraz ara vericez inşallah sonra kesintisiz buradayız...

pamuş sayı sayarsa :)

poz veren pamuş...

pamuş 1'den 10 'a kadar yanlışsız sayıyor ama özellikle dokuza dikkat.

cerence de dokuz=koduz :)

en sevdiği sayı 13 de mutlaka 10'dan sonra söylenir...

şimdi farkettim yan tutmuşum kamerayı artık böyle olsun bu sefer...

sürpriiiz :))

ah zehracım...geçen gün eşim elinde bir paketle geldi.eve değil de adliyeye bırakmışlar biraz rötarlı elime geçti.

zehracığım sürpriz yapmış bize ana-kız pek sevindik açıkçası ama sen uzanıp yatıp bebişinle dinlensene canım...üşenmeden uğraşmışsın ve bir de sıcacık,çok güzel bir not yazmışsın içine,canım benim...

ceren life ve aynalı tarağa bayıldı.lifi alıp "paada" diyip duruyor.tarakla saçlarını tarıyor,aynasına bakıyor süslü...

valla ben de ne yalan söyleyeyim takıma bayıldım,çok zevklisin canım.ayrıca o el emeği,göz nuru yazma da (biz yemeni deriz) çok güzel.
yalnız gelirken yolda çerçevenin camı kırılmış,ben ona en kısa zamanda bir çözüm bulup kullanıcam.
tekrar çok teşekkür ederiz,bizi mahçup ettin.
sen bebişine iyi bak bu bize yeter zaten...
sevgileeer...

haziran bitmeden...

biz geleli çok oldu ama bir türlü elim gitmedi tuşlara...insan ara verdi mi yazması zor oluyormuş gerçerkten de...haziran boş geçmesin diye artık yazayım dedim.

tatile 10 gün erken girdik biz rapor almıştım,seminerlere 2 gün katılıp eve döndük.çok sıcaktı izmit,burası iyi geldi hepimize...

bu arada pamuşum 20 aylık oldu hatta 1 hafta da geçti...bıdır bıdır konuşan minik bir hanım efendi artık o.çok güzel cümleler kuruyor,"ama" ile başlayan cümleleri özellikle çok hoşumuza gidiyor.sonra o sonuna "mı,mi,mu" gibi soru ekleri eklenmiş cümleler...

biraz inatçı oldu ama istediği mutlaka olacak özellikle de eline bir altına ,bir üstüne giyeceği kıyafet,çorap ve hırkasını aldı mı tamam.bunlar giyilip dışarı çıkılacak mutlaka...

hep gül olur mu ceroşum...

pamuş yollarda...

ciddi pamuş...

kikirdek pamuş...

manzaralı pamuş :))

bay tıytıyla harikalar sahilinde...

ooo... bizimki beyaz atlı prensini bulmuş,vay başımıza gelenler...

"eski dostum frenk çakmaktaş"...

yine bir safranbolu gezisi ve çevrikköprü durağı...

pamuş ayrıca izmit'e gittiğimizden beri sürekli parka gittiği için kendi başına kayabiliyor...

yine biz yemek yerken imdada yetişen kürdanlar...

babasıyla birlikte okula geldi bazı günler pamuşum.ana sınıfının yıl sonu gösterisinin provası vardı alt katta.arkadaşı (öğretmen arkadaşın ceren'den 2 ay büyük şeker mi şeker kızı) yaren ile izlediler(!) ceren bir ara yaren konuşurken sessiz olsun diye işaret parmağını dudaklarına dayayarak "şşşt..." dedi çok güldük.

babasına artık "babiş" diyor.biz söylemiyorduk,yine "anniş" gibi kendi lafı...

bu aralar favori lafı "maşammah" yani maşallah :)) ceroş doğduğundan beri ağzımızdan düşmeyen kelime...

bir de sürekli bir yerlerden çıkıp "süppiiiz" yapan bir minnoş var evimizde.

ayrıca sıkı bir Atatürk hayranı."Attatüüük" diyor her gördüğünde.

bebekleriyle oynamayı çok seviyor.onlara öğretmenlik bile yapıyor.geçen gün almış en sevdiği bebeğini oturtmuş kucağına.açmış önüne bir kitabını,bir de bebeğin barmağını tutmuş kitaptaki nesneleri göstererek bir bir sayıyor ona "bak bu sadelye(sandalye),bu amut(armut)..."

alıyor önüne bebeğini "hadi otur" diyor oturamayınca da kızıyor bebişine "otuuur" diye."tut" diye kumandayı vermeye çalışıyordu geçen gün eline.tabi tutamayan bebişe bir azar daha neyse sonra tatlıya bağladı işi yere yatırıp elinin üstüne koydu da öyle durdu neyseki kumanda :))

karşılıklı çaylar,kahveler içiyoruz ceroşumla en hayalinden...

çok güzel şarkılar söylüyor ve kendince de beste yapıyor.bazen anneyle,

bazen babayla,bazen de sevdiği başka bir şeyle ilgili sözler uydurup şarkı şeklinde söylüyor.yeni bir sezen aksu mu yetişiyor acaba :p

bir şey istediği zaman bizi gaza getiriyor resmen."hadi koş kooş"diye :)))

altını değiştirirken "ayy iyenç" diyor deli kız.bir iki kere söylemiştim gülerek çok hoşuna gitmişti,şimdi kendi söylüyor.

cumartesi günü Ankara'ya gitmiştik adaptörle oturak aldık,pazar bismillah diyip başladık çalışmalara.kakasını yapmadan bazen de yapınca söylüyordu zaten.

ilkinde daha hemen oturup bir güzel kakasını yaptı ama sonra ne olduğunu anlayamadık çünkü bir daha oturmaz oldu.halbuki alkışlarla,öpücüklerle pekiştireç yağmuruna da tutmuştuk...bir yazıda okumuştum önce oturağa kıyafetleriyle oturtun ve gözünün önünde dursun alışıncaya kadar diyordu.bizde baştan öyle yaptık ama neyse zorlamak en kötüsü.şimdilik biraz uzak tutalım dedik oturağı.

bizden şimdilik bu kadar herkese sevgileeer...

:)) biz geldiiik...

arayı çok uzattık ama haklı sebeplerimiz vardı :)...bizi soran,merak eden herkese çok teşekkür ederiz.aslında Kocaeli'ye gitmeden haber vermem gerekiyordu ama aksilikler hep üstüste geldi.malum uzun bir zaman orada kalacağımız için ve mevsim de bir soğuk,bir sıcak gittiği için yanımıza bir sürü kıyafet almak zorunda kaldık.tabi ceren'inkiler bizimkilerden fazla oldu her zamanki gibi.ona kocaman ayrı bir valiz yaptık :) e yazlıkları çıkarıp yıkamak ve ütülemek de bir hayli zaman aldı.buarada makineler bir yandan,ütü bir yandan,hadi gitmeden evi dip köşe temizleyeyim derken süpürge vs. aynı anda çalışınca sigortalar iptal oldu.evin elektrik tesisatını yapan süper insan(!) kabloları karmakarışık yapınca sigortalar yandı ama ne yanmak!neredeyse yangın çıkacakmış.gitmeden bir de böyle bir olay atlattık,aksi gibi o gün eşimde Ankara'daydı.

işler biraz ters gitti ve bizim yorgunluktan halimiz kalmamış bir biçimde Kocaeli'ye gitmemizle birlikte, çok istediğim halde bir şey yazamadım bloga...

yazlık kuzu...:))

26 nisanda gittik Fatma ablalara(eşimin ablası),hadi oradan bir kaç satır yazayım derken evdeki iki bilgisayar da çöktü...okulda yazayım dedim o da bozuktu daha yeni tamirden geldi...

neyse ben geleyim esas konuya;27 nisanda işleri halledip 28'inde göreve başladım.Fatma ablaların evi İzmit'te,benim okulum Darıca'da olunca mesafe çok uzak oldu tabi ama her 5 dk.da bir otobüs var.giderken 3,gelirken 2 vasıta değiştiriyorum.gelirken terminalden ceroşla eşim alıyorlar.gidiş 1 sa 45 dk,geliş 1sa 30 dk sürüyor.yani ben hergün 11:10'da evden çıkıp,19:30'da eve geliyorum... o kadar yoğun geçiyor ki günlerim,her zaman pamuş'un fotoğraflarını çekmek için zaman yaratabildiğim halde bu sefer olmadı ve dün Çerkeş'e gelince yazlık kıyafetlerini denerken çekebildim nihayet...

pamuşcuğum babasıyla,halasıyla,çok sevdiği sürekli "onur" diye seslendiği Onur abisiyle ve eniştesiyle çok mutlu oldu.apartmanın altında da 2 tane oyun parkı,voleybol ve basketbol sahası olunca evde durmak hiç istemedi.camlar yere kadar olduğu için aşağıyı çok rahat izliyor ve çocukları görünce hemen ceketini,ayakkabılarını alıp kapıya gidiyor bizimki :))

herşeyi söylüyor artık hele "hala" diye seslenmesi çok mutlu ediyor halasını...

bir de,2 kelimeli cümleler kurmaya başladı pamuşum."baba nede?","onur nede?" gibi...

ben de okula alıştım hemen hele öğrencilerim çok tatlı.hep göçle gelen ailelerin çocukları ama çoğu Darıca'da doğmuş.genelde doğu ve karadeniz kökenliler.ilk gün eşimle pamuş da geldi benimle malum ilk defa bu kadar uzun ayrı kalacağımız için biraz alıştıra alıştıra ayrı kalalım dedik.çocuklar teneffüslerde ceren'in yanına koştular hep öyle sevgi dolular ki yine getirin deyip duruyorlar.eşim de çok sevdi öğrencilerimi...

dün Çerkeş'e geldik,10 gün rapor almak zorunda kaldım.sonra yine gidip,okullar kapanınca gelicez zaten çok az zaman kaldı.inşallah yazın eşimin tayini çıkar da hepberaber artık yerleşik hayata geçeriz.

çok öpüyoruz sizleri,sevgileeer...

23 NİSAN ve 1,5...

bayramımız kutlu olsun ve 1,5 yaşında oldummm...

(buarada annem blogu bugün bana bıraktı,istediğim gibi yazabilirmişim :))

geçen sene 1 gün önce.23 Nisan'da yoldaydık Ankara'dan Bartın'a gidiyorduk o yüzden annem çekememiş.

ve bugün ben...güzelim,tatlıyım,yaramazım,çenebazım,çok sevimliyim ve çok komiğim...

benden bu kadar.

herkese sevgileeer...